Voor zij die geen verslagje willen missen: dit is mijn vierde verslagje. Bij het derde is er geen mail gestuurd geweest.

Na de drukke dagen van Kyoto, kwamen we dus in een oase van rust in Kaga.
Er stond voor de namiddag niet echt iets gepland op het programma .....relaxen in de onsen (sauna). De vrouwen hadden een ander verdiep dan de mannen. Eerst nog ne fotoshoot in onze kimono's in de ontvangstruimte ervan en dan de onsen in. Een massage kon die dag niet geboekt worden, maar in de relax ruimte stonden 2 massagezetels en 2 voetmassage machines die we uitvoerig uitgeprobeerd hebben.
's Avonds special dinner in onze ryokan met een Geisha en muzikaal begeleid door 2 vrouwen, maar zoals wel vaker met zulke dingen, voelde het té toeristisch aan en kan ik nu niet zeggen dat het de grootste talenten uit de omgeving waren.

Na 1 dagje relaxen, trokken we verder naar Kanazawa. Bij aankomst kregen we eerst ruim de tijd om rond te wandelen op de foodiemarkt Omicho : zeeëgel, gegrilde oesters, krab, takoyaki (gegrilde balletjes met octopus), yakitori (brochetjes), japans fruit, ....alles werd wat uitgeprobeerd.
In de namiddag nam een Japanse gids ons mee naar de Kenroku-en tuin, wat tot de top-3 tuinen van Japan gerekend : kronkelende waterlopen, stenen bruggetjes, waterval(letje), doorkijkjes en theehuis. Maar het meest opvallende was toch de pijnbomen, waar de scouts zich zouden kunnen uitleven om de takken te stutten op gesjorde palen.
Nog een leuk weetje van onze gids: in het voetpad zijn er overal sproeiers ingebouwd om de meter. Bij vriesweer komt er warm water uit, zodat de voetpaden altijd sneeuw- en ijsvrij blijven.
Voor dinner was onze groep in 2 gedeeld. De 4 mannen vergezeld van 2 dames naar het gereserveerde paling restaurant, wij met 7 vrouwen naar een piepklein restaurantje waar de kok carte blanche kreeg om ons verschillende gerechten met varkensvlees voor te schotelen (orgaanvlees mocht hij wel uit zijn menu schrappen). Volgens mij had hij, net als ons een topavond ! Gerechtjes waarbij we ons bord wilden aflikken met de nodige ambiance erbij. Via googletranslate maakte hij kennis met een gezellige bende.

Na het mooie zomerweer van de eerste week, werd zaterdag regen voorspeld, net als onze fietstocht op het programma stond. Eerst nog met een eerder folklore trein naar Hakusan National park. Daar stonden 2 gidsen en een tolk ons op te wachten. Ze stelden nog even een alternatief programma voor (in 2 busjes rondrijden en dan naar lokaal festival), maar gezien het nog niet aan het regenen was, wilden we toch fietsen. Opvallend wel hoeveel mensen van onze groep heel slechte fietsers waren en bij het minste bergop ze ofwel een duwtje in de rug nodig hadden of te voet een helling van 5% (?!) op moesten. Door het niveau van de groep en de regen halverwege die altijd heviger werd, werd de voorziene 30km ingekort naar 22. De helft van de groep had het wat gehad en wou om droge kleren naar het hotel terug.

Ik koos om (met propere, droge kleren die ik had meegenomen) mee naar het plaatselijk festival te gaan. Wat moesten we verwachten ? We kwamen dichter, maar geen muziek te horen .... tot we opeens een processie zagen staan.
Goden werden in het groot afgebeeld en 'elke God' werd gedragen door telkens een 40-tal 'dragers' op een zwaar onderstel. 1 iemand die naast het beeld stond, gaf het ritme aan wanneer de dragers het onderstel 360° moesten draaien, tot boven hun hoofd moesten tillen of tot op hun schouders mochten laten zakken of geregeld (na max 2-3 minuten) op de grond mochten zetten. De opvoering kan je nog best vergelijken met een soort haka die voor een rugby match wordt uitgevoerd. Schreeuwende kreten, best imponerend om de kracht van de goden weer te geven of om elkaar op te peppen om de kilo's gewicht te torsen. (Ps volgens mij draaien de lokale kinesisten volgende weken overuren).

Tussenin zou er geregeld sake gedronken worden, maar gezien we nog vrij vroeg waren, viel dit zeker nog mee. De gidsen superblij dat wij onder de indruk waren. Over de avond kunnen we kort zijn ... een minder sushi restaurant waar we snel terug buiten stonden gevolgd met ons open café op de parking over ons hotel, waar wel genoeg plaats is voor een groep van 13.