Ondertussen onze laatste volle dag in Kyoto en deze keer gingen we vroeg naar het gekendeFushimi Inari-Taisha Shrine, de oranjerode poorten. Om 7u30 waren we al daar,geen luxe om zo vroeg een hot spot te bezoeken. De poorten zijn offergoederen, de namen van de sponsors, hun lijf- of bedrijfsspreuk staan op de achterzijde.
Als ik dacht dat de voorbije 2 dagen al voltreffers waren, werd het alleen maar grootser, indrukwekkender en 'magischer' qua beleving, schoonheid én groepsdynamiek. Op weg naar de top, dunt de concentratie poorten uit en is de top haast een teleurstelling, een typisch voorbeeld van de weg erheen is interessanter dan het doel. Bij vertrek zagen we nog een ceremoniële processie van priesters (uit meerdere rangen) op klompen.

Na dit hoogtepunt opnieuw de trein op richting Nara om 's middags rond te wandelen in het Narapark, wat bekent staat alsde hertenstad van Japan, vanwege de 1200 tamme herten die er vrij mogen rondlopen. De herten werden gezien als boodschappers van de goden en hebben daarom een heilige status. Deze zijn toeristen gewend en kunnen gevoerd worden. Als ze geen koekjes meer krijgen, was er ineens één die het plannetje van Bart wou eten, een hilarisch moment wie eerst ging lossen. Dan ieder maar een halve map.
We bezochten oa de Todai-ji tempel, een enorm houten complex waar een bronzen Boedha van 16m hoog en 500 ton staat. Achteraan stond een pilaar met smalle opening onderaan, waar ik doorgekropen ben zoals door het oog van de naald. Gelukkig sta ik sinds een aantal weken wat kilo's lichter of ik had mogelijks vast gezeten :-)
's Avonds ondervonden we wat het betekent als we geen restaurant gereserveerd hadden. De groep moest zich verdelen in kleine groepjes om toch maar ergens binnen te geraken.

Omdat we de volgende ochtend maar om 10u30 moesten klaar staan om met de supersnelle Shinkansen trein richting Kagaonsen te trekken, maakte ik van de gelegenheid nog gebruik om een toertje te lopen naar het Nijo paleis,waar de laatste shogun de macht heeft overgedragen aan de keizer. Het werd wel een blitsbezoek en enkel in de tuin rondom het paleis.
Aangekomen op onze nieuwe bestemming werden we naar een luxe-resort, een ryokan gebracht. De kamers hebben een tatamivloer waar tijdens ons avondeten ons eenpersoonsbed op een dun matrsje op de grond werd klaar gemaakt.

Misschien nog klein weetje: in Japan drukken ze de oppervlakte niet uit in vierkante meter, maar in hoeveel tatami-matten (1m80 op 0,90m). Zo hadden we een keer een gids wiens zoon een flat in Tokyo van 8 tatami-matten groot huurde.